HSK 5 · ชุดที่ 1

听说博物馆这个周末有古代书法作品展览，是真的吗？

Tīngshuō bówùguǎn zhè ge zhōumò yǒu gǔdài shūfǎ zuòpǐn zhǎnlǎn, shì zhēn de ma?

ได้ยินมาว่าสุดสัปดาห์นี้พิพิธภัณฑ์มีนิทรรศการผลงานศิลปะการเขียนพู่กันโบราณ จริงอย่างนั้นเหรอ

对啊，门票免费。不过参观的人特别多，昨天队伍都排到街上去了。

Duì a, ménpiào miǎnfèi. Búguò cānguān de rén tèbié duō, zuótiān duìwu dōu pái dào jiē shang qu le.

จริงด้วย บัตรเข้าชมฟรี แต่คนมาชมเยอะมาก เมื่อวานแถวยาวออกไปถึงบนถนนเลย

那我周六直接过去排队买票行吗？

Nà wǒ zhōuliù zhíjiē guòqu páiduì mǎipiào xíng ma?

งั้นเสาร์นี้ผมไปต่อคิวซื้อบัตรที่นั่นเลยได้ไหม

不用排队，现在都要提前在网上预约，你记得早一点订。

Búyòng páiduì, xiànzài dōu yào tíqián zài wǎngshàng yùyuē, nǐ jìde zǎo yìdiǎn dìng.

ไม่ต้องไปต่อคิวหรอก ตอนนี้ต้องจองล่วงหน้าทางออนไลน์กันหมดแล้ว จำไว้นะว่าต้องจองให้เร็วหน่อย

我想给儿子找一个武术班，让他锻炼锻炼身体。

Wǒ xiǎng gěi érzi zhǎo yí ge wǔshù bān, ràng tā duànliàn duànliàn shēntǐ.

ผมอยากหาชั้นเรียนวูชูให้ลูกชายสักที่ เพื่อให้เขาได้ออกกำลังกายบ้างครับ

我们这儿每周六上午有小孩子的班，第一节课可以免费试一试。

Wǒmen zhèr měi zhōu liù shàngwǔ yǒu xiǎo háizi de bān, dì yī jié kè kěyǐ miǎnfèi shì yi shì.

ที่นี่เรามีชั้นสำหรับเด็กเล็กทุกเช้าวันเสาร์ค่ะ คาบแรกทดลองเรียนฟรีได้ด้วยค่ะ

太好了，孩子要是喜欢，我马上给他报名。

Tài hǎo le, háizi yàoshi xǐhuan, wǒ mǎshàng gěi tā bàomíng.

ดีมากครับ ถ้าเด็กชอบ ผมจะสมัครให้เขาทันทีเลยครับ

来的时候记得给他带点水，上课会出汗。

Lái de shíhou jìde gěi tā dài diǎn shuǐ, shàngkè huì chū hàn.

ตอนมาอย่าลืมเอาน้ำมาให้เขาหน่อยนะคะ เรียนแล้วจะเหงื่อออกค่ะ

老师，我想买幅国画送给外国朋友，您帮我看看哪幅好？

Lǎoshī, wǒ xiǎng mǎi fú guóhuà sòng gěi wàiguó péngyou, nín bāng wǒ kànkan nǎ fú hǎo?

ครูครับ ผมอยากซื้อภาพวาดจีนแบบดั้งเดิมไปให้เพื่อนต่างชาติ รบกวนช่วยดูหน่อยว่าภาพไหนดีครับ

这幅竹子图就不错。竹子在中国代表正直，很适合做礼物。

Zhè fú zhúzi tú jiù búcuò. Zhúzi zài Zhōngguó dàibiǎo zhèngzhí, hěn shìhé zuò lǐwù.

ภาพไผ่ภาพนี้ก็ดีนะคะ ที่ประเทศจีนไผ่เป็นสัญลักษณ์ของความซื่อตรง เหมาะเป็นของขวัญมากค่ะ

好，那就要这幅了，麻烦您帮我包一下。

Hǎo, nà jiù yào zhè fú le, máfan nín bāng wǒ bāo yíxià.

ครับ งั้นเอาภาพนี้ครับ รบกวนช่วยห่อให้หน่อยครับ

没问题，我再送你一张介绍竹子意义的小卡片。

Méi wèntí, wǒ zài sòng nǐ yì zhāng jièshào zhúzi yìyì de xiǎo kǎpiàn.

ไม่มีปัญหาค่ะ แถมการ์ดใบเล็กที่แนะนำความหมายของไผ่ให้อีกใบด้วยค่ะ

中秋节快到了，我去买些月饼吧。

Zhōngqiūjié kuài dào le, wǒ qù mǎi xiē yuèbǐng ba.

ใกล้ถึงเทศกาลไหว้พระจันทร์แล้ว เดี๋ยวผมออกไปซื้อขนมไหว้พระจันทร์มาสักหน่อยนะ

别买了，我妈妈昨天自己做了很多，够咱们全家吃了。

Bié mǎi le, wǒ māma zuótiān zìjǐ zuò le hěn duō, gòu zánmen quán jiā chī le.

ไม่ต้องซื้อเลย เมื่อวานแม่ฉันทำเองไว้เยอะแยะ พอกินทั้งครอบครัวเราสบาย

自己做的好处多，干净，味道也好，那就不买了。

Zìjǐ zuò de hǎochu duō, gānjìng, wèidao yě hǎo, nà jiù bù mǎi le.

ทำเองก็มีข้อดีเยอะ สะอาด รสชาติก็ดี งั้นก็ไม่ซื้อแล้ว

那你顺便去看看奶奶吧，她一个人过节没有意思。

Nà nǐ shùnbiàn qù kànkan nǎinai ba, tā yí ge rén guòjié méiyǒu yìsi.

งั้นก็แวะไปเยี่ยมคุณย่าด้วยเลยนะ อยู่คนเดียวช่วงเทศกาลมันเหงา

听说博物馆想找周末为游客做介绍的志愿者，是真的吗？

Tīngshuō bówùguǎn xiǎng zhǎo zhōumò wèi yóukè zuò jièshào de zhìyuànzhě, shì zhēn de ma?

ได้ยินมาว่าพิพิธภัณฑ์กำลังจะหาอาสาสมัครไปแนะนำการชมให้นักท่องเที่ยวช่วงสุดสัปดาห์ จริงอย่างนั้นเหรอ

对啊，每周服务一次，一次三个小时。你怎么突然对这个感兴趣？

Duì a, měi zhōu fúwù yí cì, yí cì sān ge xiǎoshí. Nǐ zěnme tūrán duì zhège gǎn xìngqù?

จริงด้วย สัปดาห์ละปฏิบัติงานครั้ง ครั้งละสามชั่วโมง ทำไมจู่ ๆ คุณถึงสนใจเรื่องนี้ขึ้นมาล่ะ

我是学历史的，正好能用在专业上，还能练习跟陌生人说话。

Wǒ shì xué lìshǐ de, zhènghǎo néng yòng zài zhuānyè shang, hái néng liànxí gēn mòshēngrén shuōhuà.

ฉันเรียนประวัติศาสตร์มา พอดีจะได้ใช้ความรู้ในสายที่เรียนมา แถมยังได้ฝึกพูดคุยกับคนแปลกหน้าอีกด้วย

那你的机会肯定比我大多了，我连古代的事都记不住。

Nà nǐ de jīhuì kěndìng bǐ wǒ dà duō le, wǒ lián gǔdài de shì dōu jì bu zhù.

งั้นโอกาสของคุณแน่นอนว่ามากกว่าผมมาก ผมนี่แม้แต่เรื่องสมัยโบราณยังจำไม่ได้เลย

您好，周六晚上的京剧演出还有票吗？

Nín hǎo, zhōuliù wǎnshang de jīngjù yǎnchū hái yǒu piào ma?

สวัสดีครับ การแสดงงิ้วปักกิ่งคืนวันเสาร์ยังมีบัตรเหลืออยู่ไหมครับ

还有，八十块钱一张，有学生证可以便宜一半。

Hái yǒu, bāshí kuài qián yì zhāng, yǒu xuéshengzhèng kěyǐ piányi yí bàn.

ยังมีค่ะ ใบละแปดสิบหยวน ถ้ามีบัตรนักเรียนลดได้ครึ่งราคาค่ะ

太好了，来两张学生票，一共要付多少钱？

Tài hǎo le, lái liǎng zhāng xuéshengpiào, yígòng yào fù duōshao qián?

ดีมากครับ เอาบัตรนักเรียนมาสองใบครับ รวมทั้งหมดต้องจ่ายเท่าไรครับ

学生票四十块一张，两张正好八十块。您的座位在第七排。

Xuéshengpiào sìshí kuài yì zhāng, liǎng zhāng zhènghǎo bāshí kuài. Nín de zuòwèi zài dì qī pái.

บัตรนักเรียนใบละสี่สิบหยวนค่ะ สองใบรวมกันพอดีแปดสิบหยวน ที่นั่งของคุณอยู่แถวที่เจ็ดค่ะ

今天怎么想起请我喝茶了？你平时不是只喝咖啡吗？

Jīntiān zěnme xiǎng qǐ qǐng wǒ hē chá le? Nǐ píngshí bú shì zhǐ hē kāfēi ma?

วันนี้ทำไมถึงนึกได้ชวนฉันมาดื่มชาล่ะ ปกติคุณไม่ใช่ดื่มแต่กาแฟเหรอ

上周一个朋友从杭州回来，送了我一包茶叶，还给我讲了不少茶文化。

Shàng zhōu yí ge péngyou cóng Hángzhōu huílái, sòng le wǒ yì bāo cháyè, hái gěi wǒ jiǎng le bùshǎo chá wénhuà.

สัปดาห์ที่แล้วเพื่อนคนหนึ่งกลับมาจากหางโจว เขาให้ชามาห่อหนึ่ง แล้วยังเล่าเรื่องวัฒนธรรมชาให้ฟังเยอะแยะด้วย

原来如此。那今天咱们边喝边聊，你来当老师。

Yuánlái rúcǐ. Nà jīntiān zánmen biān hē biān liáo, nǐ lái dāng lǎoshī.

อ้อ อย่างนั้นเอง งั้นวันนี้เราดื่มไปคุยไปพร้อมกันเลย คุณรับหน้าที่เป็นครูนะ

我也是刚学，咱们一起研究吧。

Wǒ yě shì gāng xué, zánmen yìqǐ yánjiū ba.

ผมก็เพิ่งเริ่มศึกษาเหมือนกัน งั้นเรามาศึกษาไปด้วยกันเถอะ

这本历史书明天就到期了，可我还剩最后两部分没看完。

Zhè běn lìshǐ shū míngtiān jiù dàoqī le, kě wǒ hái shèng zuìhòu liǎng bùfen méi kànwán.

หนังสือประวัติศาสตร์เล่มนี้พรุ่งนี้ก็ครบกำหนดคืนแล้ว แต่ฉันยังเหลือสองส่วนสุดท้ายที่อ่านไม่จบ

你可以在图书馆的手机程序里再借一次，又能多借三十天。

Nǐ kěyǐ zài túshūguǎn de shǒujī chéngxù li zài jiè yí cì, yòu néng duō jiè sānshí tiān.

คุณต่ออายุการยืมอีกหนึ่งครั้งได้ในแอปมือถือของห้องสมุด จะได้ยืมเพิ่มอีกสามสิบวัน

太方便了，我这就办。要是到时候还看不完呢？

Tài fāngbiàn le, wǒ zhè jiù bàn. Yàoshi dào shíhou hái kàn bu wán ne?

สะดวกจัง เดี๋ยวฉันจัดการเลย แต่ถ้าถึงเวลานั้นแล้วยังอ่านไม่จบล่ะจะทำยังไง

那只能交罚款了，或者先把书还回去，下次再借。

Nà zhǐ néng jiāo fákuǎn le, huòzhě xiān bǎ shū huán huíqu, xià cì zài jiè.

งั้นก็ต้องจ่ายค่าปรับเท่านั้นแหละ หรือไม่ก็คืนหนังสือก่อน แล้วค่อยมายืมใหม่คราวหน้า

同学，今天晚上七点的中国文化讲座还在老地方举行吗？

Tóngxué, jīntiān wǎnshang qī diǎn de Zhōngguó wénhuà jiǎngzuò hái zài lǎo dìfang jǔxíng ma?

สวัสดีค่ะ ขอถามหน่อย การบรรยายเรื่องวัฒนธรรมจีนคืนนี้เจ็ดโมง ยังจัดที่เดิมอยู่ไหมคะ

改地方了，现在定在二号楼201教室，门口贴了通知。

Gǎi dìfang le, xiànzài dìng zài èr hào lóu èr líng yī jiàoshì, ménkǒu tiē le tōngzhī.

เปลี่ยนสถานที่แล้ว ตอนนี้กำหนดไว้ที่ห้อง 201 อาคาร 2 มีประกาศติดอยู่หน้าประตู

还好你告诉我，不然我就走错地方了。

Háihǎo nǐ gàosu wǒ, bùrán wǒ jiù zǒu cuò dìfang le.

ดีที่คุณบอกฉัน ไม่เช่นนั้นฉันก็ไปผิดที่แล้ว

没事。开讲座的是一位很有名的历史教授，值得一听。

Méishì. Kāi jiǎngzuò de shì yí wèi hěn yǒumíng de lìshǐ jiàoshòu, zhídé yì tīng.

ไม่เป็นไร ผู้บรรยายเป็นศาสตราจารย์ประวัติศาสตร์ที่มีชื่อเสียงมาก คุ้มค่าที่จะฟัง

这个周六想不想去爬长城？听说那段城墙已经有一千多年了。

Zhè ge zhōuliù xiǎng bu xiǎng qù pá chángchéng? Tīngshuō nà duàn chéngqiáng yǐjīng yǒu yì qiān duō nián le.

เสาร์นี้คุณอยากไปปีนกำแพงเมืองจีนไหม ได้ยินมาว่าช่วงกำแพงนั้นอายุมากกว่าหนึ่งพันปีแล้ว

好啊，好啊，我早就想去看看古代的建筑了，顺便还能锻炼身体。

Hǎo a, hǎo a, wǒ zǎo jiù xiǎng qù kànkan gǔdài de jiànzhù le, shùnbiàn hái néng duànliàn shēntǐ.

ได้ ได้เลย ฉันอยากไปดูสถาปัตยกรรมโบราณนานแล้ว ไปแล้วยังได้ออกกำลังกายไปในตัวด้วย

那我们早上五点半出发，爬到最高的地方还能看日出。

Nà wǒmen zǎoshang wǔ diǎn bàn chūfā, pá dào zuì gāo de dìfang hái néng kàn rìchū.

งั้นเราออกเดินทางกันตีห้าครึ่ง ปีนขึ้นไปถึงจุดที่สูงที่สุดยังจะได้ดูพระอาทิตย์ขึ้นอีกด้วย

这么早？好吧，谁让长城值得一看呢。

Zhème zǎo? Hǎo ba, shéi ràng Chángchéng zhídé yí kàn ne.

เช้าขนาดนั้นเลยเหรอ เอาเถอะ ใครให้กำแพงเมืองจีนมันน่าดูน่ะ

你最近怎么天天在网上发你写的字？

Nǐ zuìjìn zěnme tiāntiān zài wǎngshàng fā nǐ xiě de zì?

ช่วงนี้ทำไมเธอเอาตัวอักษรที่เขียนไปโพสต์ลงอินเทอร์เน็ตทุกวันล่ะ

我在练书法。工作压力太大，我想找个办法让自己静下来。

Wǒ zài liàn shūfǎ. Gōngzuò yālì tài dà, wǒ xiǎng zhǎo ge bànfǎ ràng zìjǐ jìng xiàlái.

ผมกำลังฝึกศิลปะการเขียนพู่กันอยู่ ความกดดันจากงานมากเกินไป ผมเลยอยากหาวิธีให้ตัวเองสงบลง

效果怎么样？我怎么觉得写毛笔字更需要耐心呢？

Xiàoguǒ zěnmeyàng? Wǒ zěnme juéde xiě máobǐ zì gèng xūyào nàixīn ne?

แล้วเป็นยังไงบ้าง ฉันยังรู้สึกว่าเขียนตัวหนังสือด้วยพู่กันจีนยิ่งต้องอาศัยความใจเย็นมากกว่าอีกนะ

一开始确实着急，写不好就想扔笔。可坚持了几个月，我的脾气真的变好了，做事也专心多了。

Yì kāishǐ quèshí zháojí, xiě bu hǎo jiù xiǎng rēng bǐ. Kě jiānchí le jǐ ge yuè, wǒ de píqi zhēn de biàn hǎo le, zuò shì yě zhuānxīn duō le.

ช่วงแรกจริง ๆ ก็ใจร้อน เขียนไม่ดีเมื่อไรก็อยากเหวี่ยงพู่กันทิ้ง แต่พอฝืนฝึกมาได้หลายเดือน อารมณ์ของผมดีขึ้นจริง ๆ ทำอะไรก็มีสมาธิมากขึ้นด้วย

怪不得你变了这么多。你现在照着谁的作品练？

Guàibude nǐ biàn le zhème duō. Nǐ xiànzài zhàozhe shéi de zuòpǐn liàn?

ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเธอเปลี่ยนไปมากขนาดนี้ ตอนนี้เธอฝึกเลียนแบบผลงานของใครอยู่

照着书法家王羲之的字练。他的字又漂亮又有力量，我越练越觉得它了不起。

Zhàozhe shūfǎjiā Wáng Xīzhī de zì liàn. Tā de zì yòu piàoliang yòu yǒu lìliang, wǒ yuè liàn yuè juéde tā liǎobùqǐ.

ฝึกตามตัวหนังสือของหวังสีจือ นักศิลปะการเขียนพู่กัน ตัวหนังสือของเขาทั้งสวยงามและทรงพลัง ยิ่งฝึกผมก็ยิ่งรู้สึกว่าน่าทึ่ง

下个星期就是中秋节了，你打算怎么过？

Xià ge xīngqī jiù shì Zhōngqiūjié le, nǐ dǎsuan zěnme guò?

สัปดาห์หน้าก็ถึงเทศกาลไหว้พระจันทร์แล้ว คุณวางแผนจะฉลองยังไง

我们全家回奶奶家过。奶奶年纪大了，最喜欢过节的时候家里热闹。

Wǒmen quán jiā huí nǎinai jiā guò. Nǎinai niánjì dà le, zuì xǐhuan guòjié de shíhou jiā li rènao.

ครอบครัวเราทั้งบ้านจะกลับไปฉลองที่บ้านคุณย่า คุณย่าอายุมากแล้ว ชอบให้บ้านครึกครื้นช่วงเทศกาลมากที่สุด

是该多陪陪老人。对了，今年的月饼你们家准备买哪种？

Shì gāi duō péipei lǎorén. Duìle, jīnnián de yuèbǐng nǐmen jiā zhǔnbèi mǎi nǎ zhǒng?

ก็ควรอยู่เป็นเพื่อนคนชราให้มากขึ้นจริง ๆ ว่าแต่ขนมไหว้พระจันทร์ปีนี้บ้านคุณจะซื้อแบบไหน

我妈妈说少买一点，她想自己动手做，说这样更健康，也更有节日的感觉。

Wǒ māma shuō shǎo mǎi yìdiǎn, tā xiǎng zìjǐ dòngshǒu zuò, shuō zhèyàng gèng jiànkāng, yě gèng yǒu jiérì de gǎnjué.

แม่ฉันบอกให้ซื้อน้อยลงหน่อย เธออยากลงมือทำเอง บอกว่าอย่างนั้นดีต่อสุขภาพกว่า และก็ได้บรรยากาศเทศกาลมากกว่า

主意不错。我小时候一直不明白，为什么中秋节一定要吃圆圆的月饼。

Zhǔyi búcuò. Wǒ xiǎoshíhou yìzhí bù míngbai, wèishénme Zhōngqiūjié yídìng yào chī yuányuán de yuèbǐng.

ไอเดียดีนะ ตอนผมเด็ก ๆ ไม่เคยเข้าใจเลยว่าทำไมเทศกาลไหว้พระจันทร์ถึงต้องกินขนมไหว้พระจันทร์กลม ๆ ให้ได้

因为圆圆的月饼就像天上的月亮，代表一家人团团圆圆啊。

Yīnwèi yuányuán de yuèbǐng jiù xiàng tiān shang de yuèliang, dàibiǎo yì jiā rén tuántuányuányuán a.

ก็เพราะขนมไหว้พระจันทร์กลม ๆ เหมือนพระจันทร์บนฟ้าไง มันแทนความหมายว่าคนทั้งครอบครัวอยู่พร้อมหน้ากันอย่างบริบูรณ์

小美，我遇到个难题。我的汉语老师下个月要回国了，我想送他一件有中国特色的礼物。

Xiǎoměi, wǒ yùdào ge nántí. Wǒ de Hànyǔ lǎoshī xià ge yuè yào huí guó le, wǒ xiǎng sòng tā yí jiàn yǒu Zhōngguó tèsè de lǐwù.

เสี่ยวเหมย ผมเจอปัญหาใหญ่แล้ว ครูสอนภาษาจีนของผมเดือนหน้าจะกลับประเทศแล้ว ผมอยากให้ของขวัญที่มีเอกลักษณ์แบบจีนเป็นของฝาก

这个想法好。中国结怎么样？又好看，又有中国特色。

Zhège xiǎngfǎ hǎo. Zhōngguójié zěnmeyàng? Yòu hǎokàn, yòu yǒu Zhōngguó tèsè.

ความคิดนี้ดีแล้ว เชือกถักจีนเป็นยังไง ทั้งสวยงามและก็มีเอกลักษณ์แบบจีน

他上个月刚收到一个中国结，再送就重复了。

Tā shàng ge yuè gāng shōudào yí ge Zhōngguójié, zài sòng jiù chóngfù le.

เมื่อเดือนก่อนเขาเพิ่งได้รับเชือกถักจีนมาหนึ่งชิ้น จะส่งอีกก็ซ้ำกันแล้ว

那国画呢？他不是一直很喜欢中国文化吗？一幅好的国画挂在家里，又好看又有意义。

Nà guóhuà ne? Tā bú shì yìzhí hěn xǐhuan Zhōngguó wénhuà ma? Yì fú hǎo de guóhuà guà zài jiā li, yòu hǎokàn yòu yǒu yìyi.

งั้นภาพวาดจีนแบบดั้งเดิมล่ะ เขาไม่ใช่ชอบวัฒนธรรมจีนมาตลอดเหรอ ภาพวาดจีนแบบดั้งเดิมที่ดีแขวนไว้ในบ้าน ทั้งสวยงามและมีความหมายด้วย

好主意！你看中哪幅了吗？

Hǎo zhǔyi! Nǐ kànzhòng nǎ fú le ma?

ความคิดดีมาก! เธอเห็นภาพไหนถูกใจไว้แล้วหรือยัง

就那边那幅花鸟图：花画得漂亮，鸟画得活泼，挂在书房里特别精神。

Jiù nà biān nà fú huāniǎo tú: huā huà de piàoliang, niǎo huà de huópo, guà zài shūfáng li tèbié jīngshen.

ก็ภาพดอกไม้และนกทางนั้นไง ดอกไม้วาดได้สวยงาม นกวาดได้ดูมีชีวิตชีวา แขวนไว้ในห้องอ่านหนังสือแล้วดูสดชื่นมาก

你最近怎么每天六点就起床？太阳还没出来你就出门了。

Nǐ zuìjìn zěnme měi tiān liù diǎn jiù qǐchuáng? Tàiyáng hái méi chūlai nǐ jiù chūmén le.

ช่วงนี้ทำไมเธอตื่นตั้งแต่หกโมงทุกวันล่ะ ตะวันยังไม่ขึ้นเธอก็ออกจากบ้านแล้ว

我跟着爷爷学武术呢。他说早晨空气好，最适合练习。

Wǒ gēnzhe yéye xué wǔshù ne. Tā shuō zǎochén kōngqì hǎo, zuì shìhé liànxí.

ผมกำลังเรียนวูชูตามปู่อยู่ เขาบอกว่าอากาศตอนเช้าดี เหมาะแก่การฝึกที่สุด

爷爷还会武术？真看不出来。他对你严格吗？

Yéye hái huì wǔshù? Zhēn kàn bu chūlái. Tā duì nǐ yángé ma?

ปู่ยังเล่นวูชูเป็นอีกเหรอ ดูไม่ออกจริง ๆ เขาเข้มงวดกับเธอไหม

特别严格。每个动作都必须慢慢做，不标准就得重来，要求非常严格。

Tèbié yángé. Měi ge dòngzuò dōu bìxū mànmàn zuò, bù biāozhǔn jiù děi chónglái, yāoqiú fēicháng yángé.

เข้มงวดมาก ทุกท่าต้องทำอย่างช้า ๆ ถ้าไม่ได้มาตรฐานก็ต้องทำใหม่ ข้อเรียกร้องเข้มงวดมากทีเดียว

这么苦，你图什么呀？

Zhème kǔ, nǐ tú shénme ya?

ลำบากขนาดนี้ เธอหวังจะได้อะไรกันแน่

爷爷说，练武术不光是为了身体健康，更是为了学会坚持。

Yéye shuō, liàn wǔshù bùguāng shì wèile shēntǐ jiànkāng, gèng shì wèile xuéhuì jiānchí.

ปู่บอกว่า ฝึกวูชูไม่ใช่แค่เพื่อสุขภาพร่างกาย ที่สำคัญกว่านั้นคือเพื่อเรียนรู้ความเพียร

四百多年前，中国有一位了不起的医生，名叫李时珍。他在给人看病时发现，当时流行的药物书里错误很多：有的药写错了名字，有的直接把作用写反了。医生照这样的书用药是非常危险的。于是他下定决心，要重新写一部准确的书。为了收集材料，他走遍各地，亲自上山找药，还亲口尝试各种不同的草。有的草不能吃，吃了会生病，试完以后他难受了好几天。他把每种药的形状、味道和作用都详细地记录下来，前后用了二十七年。新书完成的时候，他已经是一位白发老人了。这部书后来流传到世界各地，直到今天，人们仍然感谢这位认真的医生。

Sìbǎi duō nián qián, Zhōngguó yǒu yí wèi liǎobùqǐ de yīshēng, míng jiào Lǐ Shízhēn. Tā zài gěi rén kànbìng shí fāxiàn, dāngshí liúxíng de yàowù shū lǐ cuòwù hěn duō: yǒu de yào xiě cuò le míngzi, yǒu de zhíjiē bǎ zuòyòng xiě fǎn le. Yīshēng zhào zhèyàng de shū yòng yào shì fēicháng wēixiǎn de. Yúshì tā xià dìng juéxīn, yào chóngxīn xiě yí bù zhǔnquè de shū. Wèile shōují cáiliào, tā zǒu biàn gèdì, qīnzì shàng shān zhǎo yào, hái qīnkǒu chángshi gè zhǒng bùtóng de cǎo. Yǒu de cǎo bù néng chī, chī le huì shēngbìng, shì wan yǐhòu tā nánshòu le hǎo jǐ tiān. Tā bǎ měi zhǒng yào de xíngzhuàng, wèidao hé zuòyòng dōu xiángxì de jìlù xiàlai, qiánhòu yòng le èrshíqī nián. Xīn shū wánchéng de shíhou, tā yǐjīng shì yí wèi bái fà lǎorén le. Zhè bù shū hòulái liúchuán dào shìjiè gèdì, zhídào jīntiān, rénmen réngrán gǎnxiè zhè wèi rènzhēn de yīshēng.

กว่าสี่ร้อยปีมาแล้ว ประเทศจีนมีแพทย์ที่น่าทึ่งคนหนึ่ง ชื่อหลี่สือเจิน ตอนออกไปรักษาผู้ป่วย เขาพบว่าหนังสือยาที่แพร่หลายในสมัยนั้นมีความผิดพลาดมากมาย: บางชนิดเขียนชื่อยาผิด บางชนิดเขียนสรรพคุณกลับด้านไปเลย แพทย์ใช้ยาตามหนังสือแบบนี้เป็นเรื่องอันตรายมาก ดังนั้นเขาจึงตั้งใจแน่วแน่ว่าจะเขียนหนังสือที่ถูกต้องขึ้นมาใหม่ เพื่อรวบรวมข้อมูล เขาเดินทางไปทั่วทุกแดน ลงมือขึ้นเขาหายาด้วยตัวเอง และยังลองชิมสมุนไพรต่าง ๆ นานาด้วยปากตัวเอง บางชนิดกินไม่ได้ กินแล้วจะป่วย พอลองเสร็จเขาไม่สบายตัวอยู่หลายวัน เขาจดบันทึกรูปร่าง รสชาติ และสรรพคุณของยาแต่ละชนิดไว้อย่างละเอียด ใช้เวลารวมทั้งสิ้นยี่สิบเจ็ดปี ตอนหนังสือเล่มใหม่เสร็จสมบูรณ์ เขาก็เป็นชายชราผมขาวไปแล้ว ต่อมาหนังสือเล่มนี้แพร่ไปทั่วโลก จนถึงทุกวันนี้ผู้คนก็ยังรู้สึกขอบคุณแพทย์ผู้เอาใจใส่จริงจังคนนี้

一千六百多年前，中国有位著名的书法家，名叫王羲之。他从很小的时候就迷上了写字，每天练完字，都要到家门前的池子里洗毛笔。日子一天天过去，人们奇怪地发现，池水的颜色竟然一天比一天深，最后变成了黑色。后来，大家就亲切地把那个池子叫作“洗笔池”。有人以为王羲之是天生的天才，他自己却说：哪有什么天才？只不过别人玩的时候，我在写字。凭着这么认真的态度，他的字越写越好，终于形成了自己独特的风格，大家都认为他是最好的书法家。直到今天，学习书法的人仍然要认真研究他的作品。

Yìqiānliùbǎi duō nián qián, Zhōngguó yǒu wèi zhùmíng de shūfǎjiā, míng jiào Wáng Xīzhī. Tā cóng hěn xiǎo de shíhou jiù mí shàng le xiě zì, měi tiān liàn wan zì, dōu yào dào jiā mén qián de chízi li xǐ máobǐ. Rìzi yì tiān tiān guòqu, rénmen qíguài de fāxiàn, chíshuǐ de yánsè jìngrán yì tiān bǐ yì tiān shēn, zuìhòu biàn chéng le hēisè. Hòulái, dàjiā jiù qīnqiè de bǎ nège chízi jiàozuò 'xǐ bǐ chí'. Yǒu rén yǐwéi Wáng Xīzhī shì tiānshēng de tiāncái, tā zìjǐ què shuō: nǎ yǒu shénme tiāncái? Zhǐbúguò biérén wán de shíhou, wǒ zài xiě zì. Píngzhe zhème rènzhēn de tàidù, tā de zì yuè xiě yuè hǎo, zhōngyú xíngchéng le zìjǐ dútè de fēnggé, dàjiā dōu rènwéi tā shì zuì hǎo de shūfǎjiā. Zhídào jīntiān, xuéxí shūfǎ de rén réngrán yào rènzhēn yánjiū tā de zuòpǐn.

กว่าหนึ่งพันหกร้อยปีมาแล้ว ประเทศจีนมีนักศิลปะการเขียนพู่กันที่มีชื่อเสียงคนหนึ่ง ชื่อหวังสีจือ ตั้งแต่ยังเด็กมากเขาก็หลงใหลการเขียนตัวหนังสือ ทุกวันหลังฝึกเขียนเสร็จ ต้องไปล้างพู่กันในบ่อหน้าบ้านเสมอ วันแล้ววันเล่าผ่านไป ผู้คนแปลกใจที่พบว่าสีของน้ำในบ่อกลับทึบขึ้นทีละวัน จนในที่สุดกลายเป็นสีดำ หลังจากนั้นทุกคนจึงเรียกบ่อนั้นด้วยความเอ็นดูว่า “บ่อล้างพู่กัน” บางคนคิดว่าหวังสีจือเป็นอัจฉริยะโดยกำเนิด แต่ตัวเขาเองกลับกล่าวว่า: มีอัจฉริยะอะไรกันเล่า? ก็แค่ตอนที่คนอื่นเล่น ฉันกำลังเขียนตัวหนังสือเท่านั้น ด้วยทัศนคติที่เอาใจใส่จริงจังเช่นนี้ ตัวหนังสือของเขายิ่งเขียนยิ่งดี จนในที่สุดก่อตัวเป็นลักษณะเฉพาะตัวของเขาเอง ทุกคนต่างเห็นว่าเขาเป็นนักศิลปะการเขียนพู่กันที่ดีที่สุด จนถึงทุกวันนี้ ผู้ที่ศึกษาศิลปะการเขียนพู่กันก็ยังต้องศึกษาผลงานของเขาอย่างจริงจัง

每年农历八月十五是中国的中秋节，“中秋”的意思就是秋天的中间。这个时候天气不冷不热，晚上的月亮又大又圆。在中国人眼里，圆圆的月亮代表着团聚，所以这一天也叫团圆节。按照传统，全家人晚上要坐在院子里或者阳台上，一边吃着甜甜的月饼，一边赏月。孩子们最爱听老人讲月亮上的故事，传说那上面住着一位美丽的女子，还有一只安静的兔子。对远离家乡的人来说，这一晚会格外想念亲人，因为不管人在哪里，大家看到的都是同一个月亮。有人说得好：月亮圆不圆不重要，重要的是一家人在一起。

Měi nián nónglì bā yuè shíwǔ shì Zhōngguó de Zhōngqiūjié, 'Zhōngqiū' de yìsi jiù shì qiūtiān de zhōngjiān. Zhège shíhou tiānqì bù lěng bu rè, wǎnshang de yuèliang yòu dà yòu yuán. Zài Zhōngguó rén yǎn li, yuányuán de yuèliang dàibiǎozhe tuánjù, suǒyǐ zhè yì tiān yě jiào Tuányuánjié. Ànzhào chuántǒng, quán jiā rén wǎnshang yào zuò zài yuànzi li huòzhě yángtái shang, yìbiān chīzhe tiántián de yuèbǐng, yìbiān shǎng yuè. Háizimen zuì ài tīng lǎorén jiǎng yuèliang shang de gùshi, chuánshuō nà shàngmian zhùzhe yí wèi měilì de nǚzǐ, hái yǒu yì zhī ānjìng de tùzi. Duì yuǎnlí jiāxiāng de rén lái shuō, zhè yì wǎn huì géwài xiǎngniàn qīnrén, yīnwèi bùguǎn rén zài nǎli, dàjiā kàndào de dōu shì tóng yí ge yuèliang. Yǒu rén shuō de hǎo: yuèliang yuán bu yuán bú zhòngyào, zhòngyào de shì yì jiā rén zài yìqǐ.

ทุกปีตรงกับวันขึ้นสิบห้าค่ำเดือนแปดตามปฏิทินจันทรคติคือเทศกาลไหว้พระจันทร์ของจีน คำว่า 'จงชิว' มีความหมายว่ากลางฤดูใบไม้ร่วง ช่วงเวลานี้อากาศไม่หนาวไม่ร้อน พระจันทร์ยามค่ำคืนใหญ่และกลม ในสายตาของคนจีน พระจันทร์กลม ๆ เป็นสัญลักษณ์แทนการรวมญาติ วันนี้จึงได้ชื่อว่าเป็นเทศกาลรวมญาติด้วย ตามธรรมเนียม ค่ำวันนั้นทั้งครอบครัวจะนั่งกันในลานบ้านหรือบนระเบียง กินขนมไหว้พระจันทร์รสหวานไปพลางก็ชมพระจันทร์ไปพลาง เด็ก ๆ ชอบฟังผู้เฒ่าผู้แก่เล่าเรื่องราวบนพระจันทร์มากที่สุด ตำนานเล่าว่าข้างบนนั้นมีหญิงงามอาศัยอยู่ และยังมีกระต่ายเงียบสงบอีกหนึ่งตัว สำหรับคนที่อยู่ห่างไกลบ้านเกิด คืนนี้ยิ่งทำให้คิดถึงคนในครอบครัวมากเป็นพิเศษ เพราะไม่ว่าจะอยู่ที่ใด สิ่งที่ทุกคนเห็นล้วนเป็นพระจันทร์ดวงเดียวกัน มีคนกล่าวไว้ดีว่า พระจันทร์จะกลมหรือไม่นั้นไม่สำคัญ สิ่งที่สำคัญคือครอบครัวอยู่พร้อมหน้ากัน

中国被叫作茶的故乡，喝茶的习惯已经有几千年的历史了。传说古时候有位医生，为了给病人找药，亲自尝了各种不同的草。有一次他吃错了草，难受得在地上打滚，吃了身边树上的几片叶子，才慢慢好了起来。从那时起，人们开始种茶、喝茶。经过几千年的发展，中国人喝茶越来越讲究：绿茶要新鲜，不同的季节喝不同的茶，据说对身体有好处。客人来了，要先给客人倒上热茶，这是最基本的礼貌。后来，商人把茶叶带到了世界各地，喝茶成为了不少国家的生活习惯。可以说，一小片茶叶改变了很多人的生活方式。

Zhōngguó bèi jiàozuò chá de gùxiāng, hē chá de xíguàn yǐjīng yǒu jǐ qiān nián de lìshǐ le. Chuánshuō gǔ shíhou yǒu wèi yīshēng, wèile gěi bìngrén zhǎo yào, qīnzì cháng le gè zhǒng bùtóng de cǎo. Yǒu yí cì tā chī cuò le cǎo, nánshòu de zài dì shang dǎgǔn, chī le shēnbiān shù shang de jǐ piàn yèzi, cái mànmàn hǎo le qǐlai. Cóng nà shí qǐ, rénmen kāishǐ zhòng chá, hē chá. Jīngguò jǐ qiān nián de fāzhǎn, Zhōngguó rén hē chá yuèláiyuè jiǎngjiu: lǜchá yào xīnxiān, bùtóng de jìjié hē bùtóng de chá, jùshuō duì shēntǐ yǒu hǎochù. Kèrén lái le, yào xiān gěi kèrén dào shang rè chá, zhè shì zuì jīběn de lǐmào. Hòulái, shāngrén bǎ cháyè dài dào le shìjiè gèdì, hē chá chéngwéi le bù shǎo guójiā de shēnghuó xíguàn. Kěyǐ shuō, yì xiǎo piàn cháyè gǎibiàn le hěn duō rén de shēnghuó fāngshì.

จีนได้ชื่อว่าเป็นบ้านกำเนิดของชา ธรรมเนียมการดื่มชามีประวัติยาวนานนับหลายพันปีมาแล้ว กล่าวกันว่าสมัยโบราณมีแพทย์คนหนึ่ง เพื่อหายาให้คนไข้ เขาจึงลองชิมหญ้าต่าง ๆ นานาชนิดด้วยตนเอง ครั้งหนึ่งเขากินหญ้าผิด ทุรนทุรายจนกลิ้งอยู่กับพื้น พอกินใบไม้จากต้นไม้ข้างตัวลงไปไม่กี่ใบ อาการจึงค่อย ๆ ทุเลาลง นับแต่นั้นเป็นต้นมา ผู้คนเริ่มปลูกชาและดื่มชา ผ่านการพัฒนามาหลายพันปี คนจีนดื่มชากันละเอียดประณีตขึ้นเรื่อย ๆ ชาเขียวต้องสดใหม่ ฤดูกาลที่ต่างกันย่อมดื่มชาต่างกัน ว่ากันว่าเป็นผลดีต่อร่างกาย เมื่อแขกมาเยือน ต้องรินชาร้อนให้แขกก่อน นี่คือมารยาทขั้นพื้นฐานที่สุด ต่อมาพ่อค้าได้นำใบชาไปสู่ทุกแห่งของโลก การดื่มชาจึงกลายเป็นวิถีชีวิตของหลายประเทศ จะว่าไปก็ได้ว่า ใบชาเพียงชิ้นเล็ก ๆ ได้เปลี่ยนวิถีการดำเนินชีวิตของผู้คนมากมาย

一百多年前，中国决定修建一条自己的铁路，连接北京和张家口。这条铁路要穿过很多高山，工程十分困难。消息传出后，有的外国人当面取笑说：能修这条铁路的中国工程师还没有出生呢。詹天佑在很大的压力下接受了任务。为了找到最好的路线，他带着工人白天翻山、晚上画图，常常忙到半夜。火车怎么爬上又高又斜的山？他想出了一个聪明的办法：让铁路变成汉字“人”的样子，列车走到半山腰，再换一个方向往回开，一点一点往上爬。这条铁路不但按时修完，还给中国人争了气。直到今天，人们坐火车路过那里，还会想起这位了不起的工程师。

Yìbǎi duō nián qián, Zhōngguó juédìng xiūjiàn yì tiáo zìjǐ de tiělù, liánjiē Běijīng hé Zhāngjiākǒu. Zhè tiáo tiělù yào chuānguò hěn duō gāoshān, gōngchéng shífēn kùnnan. Xiāoxi chuán chū hòu, yǒude wàiguórén dāngmiàn qǔxiào shuō: néng xiū zhè tiáo tiělù de Zhōngguó gōngchéngshī hái méi yǒu chūshēng ne. Zhān Tiānyòu zài hěn dà de yālì xià jiēshòu le rènwù. Wèile zhǎodào zuì hǎo de lùxiàn, tā dàizhe gōngrén báitiān fān shān, wǎnshang huà tú, chángcháng máng dào bànyè. Huǒchē zěnme pá shang yòu gāo yòu xié de shān? Tā xiǎng chū le yí ge cōngming de bànfǎ: ràng tiělù biàn chéng Hànzì 'rén' de yàngzi, lièchē zǒu dào bànshānyāo, zài huàn yí ge fāngxiàng wǎng huí kāi, yìdiǎn yìdiǎn wǎng shàng pá. Zhè tiáo tiělù búdàn ànshí xiū wán, hái gěi Zhōngguó rén zhēng le qì. Zhídào jīntiān, rénmen zuò huǒchē lùguò nàli, hái huì xiǎngqǐ zhè wèi liǎobùqǐ de gōngchéngshī.

กว่าร้อยปีก่อน จีนตัดสินใจสร้างทางรถไฟของตนเองเพื่อเชื่อมปักกิ่งกับจางเจียโข่ว เส้นทางนี้ต้องผ่านภูเขาสูงหลายลูก ทำให้การก่อสร้างยากมาก เมื่อข่าวแพร่ออกไป ชาวต่างชาติบางคนหัวเราะเยาะต่อหน้าว่าวิศวกรจีนที่สร้างทางรถไฟนี้ได้ยังไม่เกิดเลย จานเทียนโหย่วรับงานนี้ภายใต้แรงกดดันนั้น เพื่อหาเส้นทางที่ดีที่สุด กลางวันเขาพาคนงานข้ามภูเขา กลางคืนวาดแผนที่ และมักทำงานจนเลยเที่ยงคืน รถไฟจะไต่ทางลาดชันที่สูงตระหง่านได้อย่างไร เขาคิดวิธีที่ชาญฉลาดได้ คือทำทางรถไฟให้เป็นรูปตัวอักษรจีน 'เหริน' (人) รถไฟขึ้นไปถึงกลางภูเขา เปลี่ยนทิศทาง แล้วค่อย ๆ ไต่สูงขึ้นไปอีก ทางรถไฟสร้างเสร็จตามกำหนดและทำให้ชาวจีนภาคภูมิใจ แม้ทุกวันนี้ เมื่อผู้คนนั่งรถไฟผ่านที่นั่น ก็ยังคงระลึกถึงวิศวกรผู้ยิ่งใหญ่คนนี้